Azamara Journey - Caribbean Cruise Σύνδεση

Πετάξαμε στο Μαϊάμι από την Ατλάντα και πήρε ένα ταξί για τη μικρή βόλτα στο λιμάνι Miami Cruise Ship όπου η Azamara Journey ήταν αγκυροβολημένο. Επιβίβαση ήταν πολύ γρήγορη, και ήμασταν στο πλοίο και στο μπουφέ πριν από το μεσημέρι.

Είναι πάντα εκπληκτικό για μένα πώς μπορείτε να πετάξετε για μόλις μια ώρα ή έτσι και να πάει από το πολύ κρύο καιρό στις τροπικές περιοχές. Μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου, νομίζω ότι οι περισσότεροι από εμάς είναι πολύ άρρωστος και κουρασμένος του χειμώνα. Μία από τις καλύτερες θεραπείες για τις χειμερινές blahs δαπανά 12 ημερών στην Καραϊβική.

Θα πλοηγηθεί το μπουφέ στο Cafe των Windows, έκανε μερικές επιλογές, και βγήκε έξω για να απολαύσετε τις καιρικές συνθήκες και το γεύμα μας. Καμπίνα μας, η οποία ήταν ένα από τα δέκα σουίτες, Azamara Journey του , ήταν έτοιμος στις 1:30. Εμείς lounged στο τεράστιο μπαλκόνι σουίτα περιμένοντας στις τσάντες μας, που έφτασε ακριβώς στην ώρα για το τρυπάνι σωσίβια λέμβο.

Μετά το τρυπάνι σωσίβια λέμβο, θα αποσυμπιεστεί. Περιττό να πούμε, η σουίτα ήταν πολύ πιο ντουλάπα και συρτάρια από ό, τι χρειαζόμαστε! Μαμά και εγώ ήμασταν τόσο εξαντληθεί από σηκωθεί τόσο νωρίς (πριν από τις 5 π.μ.), γι 'αυτό ακριβώς πήγε στο δείπνο στο Cafe των Windows σε μπουφέ, που ήταν εξαιρετική. Είχαν εξαιρετική ασιατική τηγανίζουμε σάλο - έχετε πάρει το κρέας, λαχανικά, σάλτσες και, και ο τύπος που μαγειρεύεται σε ένα wok για εσάς. Μετά το δείπνο, πήγαμε στο καζίνο, όπου έβαλα $ 20 στο μηχάνημα του, έπαιξε για περίπου 15 λεπτά, και έφυγε με $ 18,75 - όπως ένα σπάταλο! Στη συνέχεια πήγε στην επίδειξη, η οποία ήταν μια προεπισκόπηση της διασκέδασης της εβδομάδας μπροστά.

Εξαντλημένος, περάσαμε τα ρολόγια μια ώρα μπροστά για να είναι στην ώρα της Καραϊβικής, και κοιμόντουσαν από 11:30 τα μεσάνυχτα.

Ξύπνησα νωρίς το επόμενο πρωί, σύρθηκε έξω από το κρεβάτι περίπου 7:30, φόρεσε τα ρούχα μου προπόνηση και τον τρόπο μου στο γυμναστήριο . Γρήγορα ανακάλυψα ότι ήταν ο τόπος να είναι πριν την ανατολή του ηλίου. Δεδομένου ότι ήταν πολύ σκοτεινή και πολύ θυελλώδεις να περπατήσει έξω, όλα τα άτομα που ξυπνάνε νωρίς ήταν στις διαδρόμους και ελλειπτικοί. Ευτυχώς, ένας διάδρομος ήταν ανοιχτή, έτσι μπήκα για λίγο στο διάδρομο και στη συνέχεια εντάχθηκε στο 30-λεπτά δωρεάν τάξη τέντωμα.

Επιστρέφοντας στην καμπίνα περίπου 9 π.μ., μπήκα μαμά μου στο μπουφέ από τότε που απαιτούνται για να τροφοδοτηθούν αυτές τις θερμίδες. Ήταν χαρούμενος που είχαν τραγανό μπέικον, κρουαζιέρα αγαπημένο της πρωινό. Τα βατόμουρα / φράουλες είχε παγώσει, αλλά ήταν εντάξει για ανάμειξη με γιαούρτι (το αγαπημένο μου πρωινό). Μετά το πρωινό, πήρα ένα γρήγορο ντους και πήγαμε στην πρώτη επίδειξη μαγειρικής , όπου δύο σεφ σημειώσει κάποια ψάρια / γεμιστά γαρίδες, σολομός πέτρας, και διάφορα είδη σούσι.

Η Azamara Journey έχει πλήρωμα 60 σεφ, αλλά κανένας από αυτούς είναι γυναίκες, εκτός του executive chef, ο οποίος είναι από το Σικάγο. Ενδιαφέρουσες ότι η Azamara Journey έχει μια γυναίκα σεφ, όταν υπάρχουν τόσα λίγα από αυτά στα πλοία. Ακόμη πιο εκπληκτικό είναι ότι είναι Αμερικανός. Μας άρεσε πολύ βλέποντας το έργο σεφ - είναι τόσο ταλαντούχοι με τα μαχαίρια. Μαμά και ήμουν σε μια επίδειξη πριν από σούσι και γρήγορα αποφάσισε ότι ήταν πάρα πολύ σκληρά για να πάρει ακόμη και το ρύζι γίνει σωστά. Τέλος πάντων, αφού έκαναν τα 3 πιάτα, είχαμε την ευκαιρία να τα δοκιμάσετε. Ήταν όλα εξαιρετικά, και ένας Γερμανός κορίτσι και στάθηκα εκεί και έτρωγαν σούσι, όπως το ο τύπος έκανε. Πολύ νόστιμη, ειδικά το ρολό πικάντικο τόνο.

Μετά τη διαδήλωση, που επέστρεψε στην καμπίνα για λίγο πριν πάτε για την περιήγησή μας από τη γέφυρα ναυσιπλοΐας . Ο νεαρός Ρουμάνος αξιωματικός που έκανε το γύρο ήταν πολύ σοβαρό και πήγε πάνω από όλα τον εξοπλισμό λεπτομερώς. Ευτυχώς, τα αγγλικά του ήταν εξαιρετική και οι πληροφορίες του ήταν ενδιαφέρουσα. Μάθαμε ότι σε μια πολύ καθαρή μέρα μπορείτε να δείτε περίπου 20 μίλια μπροστά στον ορίζοντα από τη γέφυρα. Ήμασταν μετά το θαύμα Καρναβάλι, και μπορούσε να τη δει στο ραντάρ καθώς και με τα μάτια μας, και ήταν 13 μίλια μπροστά από εμάς!

Μετά την ξενάγηση γέφυρα, πήγαμε για φαγητό. Είχα σαλάτα και ψητή γαλοπούλα από το service, το οποίο ήταν υπέροχο. Επιστέγασμα της οποίας υπήρξε το ελαφρύ γεύμα (θυμάστε είχα φάει όλο αυτό το ωμό ψάρι) με μια μπάλα του φιστικιού και μια μπάλα παγωτό σοκολάτας. Η μαμά είχε ψάρια για μεσημεριανό γεύμα και σαλάτα και τηγανητό ρύζι. Δεδομένου ότι το κρασί έχει συμπεριληφθεί, και οι δύο είχαμε ένα ποτήρι κρασί. Μάλλον δεν ήταν έκπληξη το γεγονός ότι πήραμε έναν υπνάκο μετά το μεσημεριανό γεύμα. Διάβασα το βιβλίο μου και εργάστηκε στον υπολογιστή.

Είχαμε μια περιοδεία μαγειρείων στις 4 μ.μ.. Θα ήταν ενδιαφέρον να καλύψει κάποια από τα σεφ και να δείτε τους στο πλαίσιο των προπαρασκευαστικών εργασιών του νόστιμο φαγητό που σερβίρει στο πλοίο.

Επιστρέψαμε στην καμπίνα δεξιά, στις 5 μ.μ. ακριβώς στο χρόνο για να ανταποκριθεί μπάτλερ μας με δύο κύπελλα των καρπών με κέλυφος και μια σειρά από κοκτέιλ με γαρίδες. Delicious. Φάγαμε στο μπαλκόνι και πήγε στο δείπνο περίπου 7:30 στο Ανακαλύψεων, το κεντρικό εστιατόριο για το ταξίδι Azamara.

Είχα σαλάτα, ιππόγλωσσα, σορμπέ λεμονιού και? Μαμά είχε σαλάτα, αρνί, και σορμπέ βατόμουρο. Κανείς μας δεν ήταν πεινασμένοι αφού είχαμε φάει όλη την ημέρα. Πήγε στην εκπομπή 9:30, όπου καπετάνιος Tysse εισαχθεί στα ανώτερα στελέχη. Ο καπετάνιος είναι νορβηγικά, αλλά μιλάει τέλεια αγγλικά. Είναι πολύ ευφυής και είναι πάντα έξω και γύρω από το πλοίο, χαιρετά τους επισκέπτες.

Η παράσταση ακολούθησε εισαγωγή του Καπετάνιου. Ήταν οι πέντε τραγουδιστές καμπαρέ. Μαμά και αγάπησα τα τραγούδια τους (από ταινίες του Χόλυγουντ). Επιστροφή στην αίθουσα στις 11 μ.μ. και η ώρα για ύπνο.

Ήταν σκοτεινά και βρέχει, και η Azamara Journey έχει κουνιστό και τροχαίου όταν ξύπνησα το επόμενο πρωί. Ήμουν στο γυμναστήριο λίγο μετά τις 7 το πρωί και περπατήσαμε 2 μιλίων στο διάδρομο πριν από την κατηγορία τέντωμα μας στις 8 το πρωί. Με το τέντωμα του χρόνου ήταν πάνω, το γυμναστήριο ήταν γεμάτο. Επέστρεψα στην καμπίνα, και η μαμά και πήγα για πρωινό πριν πλημμυρίσει και ετοιμάστηκε για την ημέρα. Ένα νεαρό ζευγάρι γερμανικά μαζί μας για πρωινό, και είπαν ότι πιστεύουν πως υπήρχαν περίπου 15-20 Γερμανοί εν πλω. Απολαύσαμε το demo το μαγείρεμα μια μέρα πριν, οπότε στις 10:30, μαμά και ήμουν πίσω στην κύρια τραπεζαρία για τη δεύτερη κατηγορία - αυτό για το μαγείρεμα σφραγίσει χτένια σε μια τηγανίτα μικρό καλαμπόκι ολοκληρώνεται με ένα λουκάνικο chorizo ​​γαρνιτούρα / πιπέρι και με μια σάλτσα στο πλάι. Ο σύζυγός μου αγαπά τα χτένια, οπότε ήμουν σίγουρος για να πάρει ένα αντίγραφο της συνταγής. Ο σεφ δήλωσε ότι όλοι οι χτένια στο πλοίο έχουν παγώσει, και να ξεπαγώσουν έξω (και όλα τα κρέατα) από τη μετάβαση στο ψυγείο 72 ώρες πριν την χρειάζονται. Επίσης, χρησιμοποιείται μόνο ένα πολύ μικρό ποσό των καυτό λάδι, και το μεγάλο μαγειρεμένα χτένια για 1 λεπτό σε κάθε πλευρά. Η σάλτσα έγινε με μαγιονέζα, το μέλι, και Harissa πάστα, η οποία γίνεται με πιπεριές, ντομάτες, και ένα gazillion μπαχαρικά, και είναι πολύ καυτό / πικάντικο.

Μετά το μάθημα μαγειρικής, πήγαμε στο γεύμα μπάρμπεκιου. Οι αξιωματικοί του ταξίδι του λειτούργησε ως διακομιστές φαγητό σε μπουφέ, το οποίο είναι ένα διασκεδαστικό αφής. Οι πλευρές ήταν νόστιμα. Μαμά και έφαγα το μεσημεριανό γεύμα με ένα ζευγάρι από το Τορόντο, ο οποίος είπε ότι υπήρχαν περίπου 150 Καναδοί στο πλοίο. Μετά το γεύμα, ήρθε η ώρα για το χορό γραμμή, η οποία ήταν αρκετά μια εξέγερση από τότε που ήταν τόσο πολύ το τροχαίο. Η κατηγορία μόνο κράτησε περίπου 35 λεπτά. Μαμά και νομίζω ότι ο εκπαιδευτής κοπεί απότομα, γιατί φοβόταν ότι κάποιος θα πέσει.

Εμείς κρεμασμένα γύρω από τον καθρέφτη σαλόνι παρατήρηση για μια στιγμή για να παρακολουθήσουν την τάξη ρούμπα. Το πλοίο είχε τροχαίο τόσο πολύ που μόνο 2 ζευγάρια εμφανίστηκε. Δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας στην καμπίνα πριν από τις 3 μ.μ. - ώρα για έναν υπνάκο!

Εργάστηκε στον υπολογιστή, και σύντομα ήρθε η ώρα να ετοιμαστείτε για το δείπνο. Πήγαμε στις 6:30 για να ανακαλύψεις και είχε μια καλή πίνακα 8. Είχα την ταϊλανδική σαλάτα βοδινό φιλέτο, σούπα γκασπάτσο, ντομάτα και τυρί μπλε σαλάτα, και Surf and Turf. Όλα ήταν πολύ καλή. Η μαμά είχε ένα ορεκτικό γαρίδες και φιλέτο τόνου.

Μετά το δείπνο, πήγαμε να δείχνουν κωμικός στο Σαλόνι Καμπαρέ . Το όνομά του είναι Bruce Smirnoff και είναι 54 ετών εβραϊκό πτυχίο από το Μαϊάμι. Ήταν ξεκαρδιστικό και είχε όλους μας τροχαίο στους διαδρόμους. Δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας στην καμπίνα περίπου 10:45 και ώρα για ύπνο.

Θα είναι στο St John, USVI, το επόμενο πρωί.

Ήταν πολύ θυελλώδεις, αλλά δεν βρέχει, όταν ξύπνησα το επόμενο πρωί. Είχαμε μια άλλη εμπειρία βραχώδεις νύχτα, αλλά είχα κοιμηθεί καλά για 6 ώρες συνηθισμένη μου. Το προηγούμενο βράδυ, το Azamara Journey καπετάνιος ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσουν να έχουν κακή ανέμους / κύματα από το βορρά, προκαλώντας πρήζεται των 10-15 πόδια. Ως εκ τούτου, Azamara άλλαξε διαδρομή μας λίγο, και εμείς θα πρέπει να αλλάζουν γύρω από ένα ζευγάρι από τα λιμάνια προσφοράς σε διαφορετικές ημέρες. Επιπλέον, εμείς δεν θα αγκυροβολίας εν μία νυκτί στο St Barts - μόλις περάσουν την ημέρα. Από τη στιγμή που δεν θα διανυκτερεύσουν στο St Barts, το Azamara Journey θα τελειώσει το ταξίδι με μια διανυκτέρευση στο ST Thomas.

Έκανα ρουτίνα γυμναστήριο μου - 45 λεπτά στο διάδρομο, που ακολουθείται από την κατηγορία τέντωμα 30 λεπτών. Όταν επέστρεψα στην καμπίνα περίπου 8:45, μαμά είχε φύγει για το Μωσαϊκό Καφέ καφέ-μπαρ για να πάρετε τον πρωινό καφέ του / της ζαχαροπλαστικής. Μέχρι τη στιγμή που πλημμύρισε, ήταν πίσω και κάθεται στο κατάστρωμα σε πολυθρόνα σαλόνι της. Έφαγε ένα ωραίο πρωινό, συμπεριλαμβανομένου ενός γευστικού smoothie. Είναι ωραίο να είναι σε ένα πλοίο όπου smoothies και καφέδες που περιλαμβάνονται στο ναύλο.

Μετά το πρωινό, πήραμε την προσφορά σε Cruz Bay στην Αγία John, USVI , πρώτο λιμάνι της πρόσκλησης μας. Από τότε που αγκυροβόλησε στη νότια πλευρά του νησιού, είχαμε λίγο αέρα και δεν τα κύματα. Η μαμά κι εγώ περπάτησα γύρω για μια ώρα ή έτσι, απλά να ελέγξει έξω τα καταστήματα. Αγόρασα ένα ζευγάρι σκουλαρίκια από φτηνό, αλλά ότι όλα ήταν (που προσπαθεί να κάνει από την πλευρά μου για να βοηθήσει την οικονομία). Καθώς περπατούσαμε πίσω στο πλοίο, που πιάστηκε σε μια νεροποντή της βροχής, γι 'αυτό κατέφυγε σε μπαρ που μαζί με ένα ζευγάρι από την Αγγλία οι οποίοι, επίσης, την επιστροφή στο πλοίο. Η βροχή τελικά αφήσει επάνω, και μπήκαμε στην προβλήτα. Σύντομα μετά από να πάρει την προσφορά, η «από κάτω έπεσε έξω", και θα μπορούσαμε να δούμε μόλις το πλοίο για τη βροχή.

Απολαύσαμε ένα μεσημεριανό γεύμα σε μπουφέ, ακολουθούμενο από ένα on / off βροχερό απόγευμα. Έχουν ένα νόστιμο σαλάτα σάλτσα βινεγκρέτ εσπεριδοειδών ότι έχω μεγαλώσει αρέσει πολύ. Σαλόνια μπαλκόνι μας ήταν μούσκεμα από την προηγούμενη βροχή, έτσι ώστε να απλωθεί στα κρεβάτια, και δεν ξυπνήσει μέχρι το απόγευμα μπάτλερ έφερε κοκτέιλ μας γαρίδες. Μέχρι τότε, η βροχή είχε σταματήσει (αν και υπήρχαν ακόμα πολλά διάσπαρτα σύννεφα), και υποβλήθηκαν σε θεραπεία σε ένα υπέροχο ουράνιο τόξο.

Εμείς απέπλευσε από Αγ. Ιωάννη στο δρόμο για Phillipsburg, στο St Maarten, περίπου 18:00 μ.μ..

Το δείπνο ήταν στην κύρια τραπεζαρία περίπου 19:00 μ.μ.. Η μαμά είχε vichyssoise και ο σολομός. Είχα ΑΗΙ τόνο, σαλάτα, ξιφίας στη σχάρα, και ένα ακτινίδιο / φράουλα / μαρέγκα επιδόρπιο.

Αν και το Azamara Journey είχε μια τραγουδίστρια στο σαλόνι Καμπαρέ, ακολουθούμενη από ζωντανή μουσική στο καφέ Ψηφιδωτό και το σαλόνι Ψάχνετε γυαλί, αποφασίσαμε να παρακάμψετε τις παραστάσεις και να πάει πίσω στο δωμάτιο και να διαβάσετε για μια στιγμή. Την επόμενη μέρα θα είμαστε στο St Maarten.

Η Azamara Journey ελλιμενίστηκε στο Phillipsburg, Αγ. Maarten μέχρι τις 11 μ.μ. το επόμενο βράδυ. Ήταν μια ωραία μέρα, εν μέρει νεφελώδη, με ένα πολύ μικρό ντους από περίπου 5 λεπτά. Μια τέλεια μέρα στην Καραϊβική.

Ξύπνησα νωρίς και περπάτησε για μια ώρα γύρω από το κατάστρωμα. Δεν ήταν τόσο θυελλώδης, όπως ήταν και η πανσέληνος ήταν εξακολουθεί να λάμπει, όπως βγήκε ο ήλιος. Υπέροχα. Θα παραληφθεί την άσκηση τεντώνοντας τάξη από τότε που έγινε με τα πόδια μου 45 λεπτά πριν την αρχίσει, και η μαμά και είχα το γύρο του νησιού / εκδρομή ακτή στις 9:30.

Είχα ένα smoothie Berry και ομελέτα και χονδραλεσμένος για πρωινό - πολύ καλή. Τα smoothies είναι ελεύθερη για αυτό το πλοίο, και μου αρέσει το γιαούρτι και τα φρούτα αυτά. Η περιοδεία ήταν σε ένα μικρό λεωφορείο μόνο 10 άτομα με οδηγό το όνομα Βίκτωρ. Εμείς το γύρο του νησιού, σταματώντας για ops φωτογραφία μια-δυο φορές. Μαμά και αγόρασα πολύ χαριτωμένο $ 15 πορτοφόλια γίνονται από κέλυφος καρύδας σε μια στάση. Περάσαμε μέσα από τη γαλλική πλευρά της Maarten / St. Martin, χωρίς καν να σταματήσει. Η κίνηση ήταν πολύ βαριά, και το νησί έμοιαζε πολύ ξηρό. Πριόνι κατσίκες, άλογα, αγελάδες, ιγκουάνα, και πρόβατα (χωρίς μαλλί), μαζί με κάθε δέντρο τροπικό / φυτό μπορεί να φανταστεί κανείς. Βίκτωρ επεσήμανε όλα αυτά.

Σταματήσαμε σε Marigot, η πρωτεύουσα της Γαλλικής Αγίου Μαρτίνου, για περίπου μία ώρα. Ήταν ημέρα της αγοράς και αρκετά απασχολημένος. Μαμά και μπήκα μέσα στην αγορά δρόμο, αλλά δεν αγοράζουν τίποτα. Στη συνέχεια, θα καθόταν και άκουγε σε ένα τραγουδιστή / τρομπετίστα σε ένα μικρό μπαρ.

Εμείς δεν έκανε πίσω στο λεωφορείο και επέστρεψαν στο Phillipsburg. Η μαμά και πήγα πίσω στο πλοίο, αλλά μερικοί λαοί παρέμειναν στην πόλη και θα είτε με τα πόδια (20 λεπτά), πάρτε ένα ταξί ($ 3 ποσοστιαίες μονάδες) ή να πάρετε ταξί ($ 4 ποσοστιαίες μονάδες) πίσω στο πλοίο.

Το μεσημεριανό γεύμα ήταν πάνω στον μπουφέ, και στη συνέχεια έκανε ένα φορτίο των ρούχων στο πλυντήριο επισκεπτών στο κατάστρωμα 7. Παρακολουθήσαμε τους ανθρώπους για το HAL Veendam, Καρναβάλι νίκη, και Star Clipper ιστιοφόρο έρχονται και να φεύγουν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Πήγα στην τάξη δωρεάν Pilates στο 17:00, η ​​οποία επικεντρώθηκε κυρίως στις βασικές και ασκήσεις αναπνοής. Θα ήθελα λίγο περισσότερο stretching.

Επιστροφή στην καμπίνα, πήρα έτοιμη για δείπνο στο Aqualina , το μεσογειακό εστιατόριο. Μαμά και σταμάτησα στο μπαρ για ένα πράσινο μήλο μαρτίνι και κοσμοπολίτικη πριν από το δείπνο. Το δείπνο ήταν εξαιρετική, και είχαμε εξαιρετική θέα της πόλης Clipper / πόλη και το Star, το οποίο επίσης διαμονή αργά στο λιμάνι. Είχαμε ένα κατσικίσιο τυρί διασκεδάζουν, και η μαμά είχε σφραγίσει τηγάνι χτένια, μια σαλάτα, το ράφι του αρνιού, και Grand Marnier σουφλέ. Είχα ένα ορεκτικό καβουριών / αβοκάντο / γκρέιπφρουτ, ακολουθούμενη από σαλάτα με μούρα / frisee / μαρούλι / εσπεριδοειδή σάλτσα σαλάτας, λαβράκια, και σουφλέ σοκολάτας. Και οι δύο ήταν υπέροχα σουφλέ, και έγλειψε τα πρακτικά φλυτζάνια σουφλέ, παρά το γεγονός ότι πλήρης.

Από τη στιγμή που δεν θέλουν να πάνε στο κρεβάτι, στις 8:30, πήγαμε στην πισίνα και κάθισε έξω και να ακούσει την ψυχαγωγία. Ήταν όλα έτοιμα για την εξωτερική της Καραϊβικής μπουφέ και κοίταξε καταπληκτική, με γλυπτά πάγου, το φως των κεριών (ψεύτικο κεριά) πίνακες, και ωραία διακόσμηση. Ένα άλλο όμορφο απόγευμα στην Καραϊβική.

Την επόμενη μέρα το ταξίδι Azamara ήταν στην Αντίγκουα.

Φτάσαμε στην Αντίγκουα νωρίς το πρωί της Κυριακής. Ήμουν νωρίς (ως συνήθως), και περπάτησε 45 λεπτά γύρω από το κατάστρωμα, όπως ήρθαμε στον κόλπο.

Μαμά και είχα ένα καλό πρωινό για την Azamara Journey , και ήμουν σε περιοδεία από κουβούκλιο φερμουάρ γραμμή μου στις 9:00 π.μ.. Η περιοδεία είχε περίπου 20 συμμετέχοντες από το πλοίο μας, μαζί με ένα μάτσο από τους λαούς της Emerald Princess, το οποίο ήταν αγκυροβολημένο δίπλα μας. Δέκα ήταν το ταξί μας, και είχαμε μια ωραία κίνηση σε ολόκληρο το νησί και επάνω στα βουνά. Γνώρισα δύο γυναίκες των οποίων οι σύζυγοι δεν ενδιαφέρονται για μετάβαση στη γραμμή φερμουάρ, έτσι ώστε οι τρεις μας ένωσε τις δυνάμεις του για την ημέρα. Αυτή ήταν η πρώτη γραμμή φερμουάρ Λίντα, δέκατο Lynn του, και το δεύτερο μου. Lynn έκανε πρώτη γραμμή φερμουάρ της στην Κόστα Ρίκα και πλέον εθιστεί. Είπε ότι αν υπάρχει ένας που προσφέρονται στον κατάλογο περιοδεία, πηγαίνει πάντα.

Εν πάση περιπτώσει, η εμπειρία ήταν περίπου το ίδιο όπως είχα στη Μαζατλάν, το οποίο σημαίνει ότι ήταν μεγάλη διασκέδαση. Κάναμε 12 "φερμουάρ", αντί του 9 σε Μαζατλάν. Linda και όλα τα άλλα αρχάριους στην ομάδα μας ήταν δικαιολογημένα νευρικοί, και ήμουν πάρα πολύ δεδομένου ότι είχα μόνο μία φορά ήταν πριν. Ωστόσο, όπως το ποδήλατο, η τεχνική επανήλθε γρήγορα, και ήταν συναρπαστικό και διασκεδαστικό. Η ομάδα ήταν πολύ μεγάλη αφού είχαμε τους ανθρώπους Πριγκίπισσα μαζί μας, έτσι έπρεπε να περιμένουμε μια στιγμή σε κάθε φερμουάρ, που επιτρέπει την αφθονία του χρόνου για να κουβεντιάσει και να βλέπει τους άλλους άρτια τεχνική τους (ή όχι). Είχαμε πολύ λίγα βήματα από κάθε σταθμό φερμουάρ, και έπρεπε να περπατήσει μέχρι περίπου 150 μέτρα στο τέλος από τη χαράδρα, όπου οι γραμμές ήταν φερμουάρ, έτσι πήραμε την αφθονία της άσκησης.

Επιστρέφοντας στο πλοίο περίπου 1:45, μαμά και μπήκα Λίντα και ο σύζυγός της για το μεσημεριανό γεύμα. Αγαπούσε επένδυση με φερμουάρ και θέλησε να μοιραστεί την εμπειρία της μαζί του. Μετά το γεύμα, μαμά και μπήκα στην πόλη για λίγο και να διερευνηθούν τα καταστήματα πριν πάρει καθαριστεί για δείπνο.

Η μαμά και πήγα στο μικρό μπαρ στο Prime C στο κατάστρωμα 10 και είχε ένα ποτό πριν από τις 7 μ.μ. δείπνο μας. Μας κάλεσε σε ένα πολύ ειδικό " τα καλύτερα των καλυτέρων - τραπέζι του σεφ "δείπνο στο πανέμορφο σαλόνι / βιβλιοθήκη του πλοίου. Κάθε κρουαζιέρα, η Exec σεφ και η ομάδα της προετοιμάσει ένα ειδικό γεύμα για τους φιλοξενούμενους στο 10 σουίτες του ιδιοκτήτη. Έτσι, είχαμε 24 κάθονται γύρω από ένα πολύ πανέμορφο πίνακα - 20 άτομα και τα 4 πιο υψηλόβαθμοι αξιωματικοί του πλοίου - ο καπετάνιος, καπετάνιος του προσωπικού, επικεφαλής μηχανικός και διευθυντής του ξενοδοχείου. Ήταν αρκετά ένα γεύμα - ένα από τα καλύτερα που είχα ποτέ.

Όλοι φαίνονταν να είναι πολύ εντυπωσιασμένος με το γεύμα και κρασιά, και υποθέτω ότι (όπως εμείς), οι συχνοί ταξιδιώτες είχαν κάποια μεγάλη δείπνα.

Με το δείπνο χρόνος ήταν πάνω από περίπου 10 το βράδυ, ήμασταν και οι δύο πάρα πολύ κουρασμένος να πάει στο σόου, γι 'αυτό ήταν πίσω στην καμπίνα και στο κρεβάτι. Συνολικά, μια μεγάλη μέρα.

Το επόμενο πρωί το Azamara Journey ήταν στην Αγ. Barts . Μαμά και είχα μια 8:30 γύρο του νησιού, έτσι δεν πήρα τα πόδια μου ή να πάω να ασκήσει κατηγορία δεδομένου ότι είχα μόνο το χρόνο να φάει ούτε πρωινό ή άσκηση (και όλοι ξέρετε ποια πήρα!). Ήταν πολύ θυελλώδεις, αλλά μια όμορφη μέρα. Εμείς οδήγησε το διαγωνισμό στην ξηρά, η οποία διήρκεσε περίπου 10 λεπτά. Από το οδικό δίκτυο του Αγίου Barts »είναι τόσο στενά, δεν υπάρχουν τα τουριστικά λεωφορεία, έτσι κάναμε 8 άτομα ανά ταξί. Ο γύρος ήταν λίγο πάνω από μια ώρα, και είδαμε το μεγαλύτερο μέρος του νησιού. Ο οδηγός μας είπε ότι το μεγαλύτερο ξενοδοχείο διαθέτει μόνο 70 δωμάτια, έτσι ώστε πολλά από τα ξενοδοχεία, τα οποία είναι πολύ ακριβά γενικά, είναι πολύ μικρές. Η Αγία Barts αεροδρόμιο είναι διάσημο γιατί είναι πολύ σύντομη, δεν επιτρέπονται με πίδακες.

Σύμφωνα με τον οδηγό μας, του Αγίου Barts δεν έχει κανένα φόρο εισοδήματος, ώστε να έχουν υψηλές πωλήσεις / χρήση φόρο για τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και άλλων υπηρεσιών. Η βενζίνη είναι περίπου $ 7,50 ανά γαλόνι. Μπορείτε να πάρετε μια "ωραία" το σπίτι για περίπου $ 1 εκατ. ευρώ. Το σπίτι του μόνο διάσημο πρόσωπο που προσδιορίζονται από τον οδηγό μας ήταν χορευτής μπαλέτου Ρούντολφ Νουρέγιεφ του του. Έχει ακόμα ένα σημάδι από μπροστά που λέει "Maison Νουρέγιεφ", παρά το γεγονός ότι έχει πεθάνει εδώ και χρόνια και το σπίτι στην άκρη του ωκεανού τώρα ανήκει σε ζευγάρι Γάλλων. Είχαν κάνει πολλά έργα οδοποιίας, και βρήκαμε ότι είναι αστείο σε ένα σημείο υπήρχαν 5 παιδιά κάθονται ενώ 2 δούλευαν, όπως και σε εργοτάξια δρόμο στο σπίτι.

Μετά την περιοδεία, η μαμά κι εγώ περπάτησα γύρω από την πρωτεύουσα της Γκουστάβια , αλλά οι τιμές ήταν διέξοδος της γκάμας μας. Είδα t-shirts για € 115 και θα ακούσει τις ιστορίες πίσω στο πλοίο του μπλε τζιν για € 860 και οι τιμές γεύμα πλησιάζει $ 200. Κάθε Ευρωπαίος σχεδιαστής φαινόταν να έχει ένα μικρό κατάστημα. Διασκέδαση στην βιτρίνα και την περιοχή του λιμανιού είναι αρκετά όμορφη.

Επιστρέψαμε στην Azamara Journey στο χρόνο για ένα μεσημεριανό γεύμα. Μαμά και είχα ένα ήσυχο απόγευμα και ήταν πραγματικά τεμπέλης. Ο καπετάνιος έπλευσε μακριά από το St Barts λίγο πριν το δείπνο. Πήγαμε για πριν από το βραδινό ποτό στο Prime C, ακολουθούμενη από δείπνο στο Ανακαλύψεις. Ήταν ένα πολύ διασκεδαστικό γεύμα με δύο κυρίες από την Φιλαδέλφεια και ένα παντρεμένο ζευγάρι από το Δουβλίνο, Ιρλανδία. Λατρεύω γνωρίσω άτομα από όλο τον κόσμο όταν ταξιδεύουν! Μαμά και είχα το σολομό πέτρας / πατάτας ορεκτικό σαλάτα και το κρύο αβοκάντο / καρπούζι σούπα. Και οι δύο ήταν υπέροχα. Η μαμά είχε τα παϊδάκια και είχα το λυθρίνι ως κύριο πιάτο μας. Είχα το κέικ σοκολάτας ηφαίστειο (ζεστό και λιωμένο στη μέση) για το επιδόρπιο. Ένα άλλο "φως" το δείπνο!

Η παράσταση ήταν ένας άνδρας τραγουδιστής που σκέφτηκα ήταν περίπου τόσο παλιά όσο και η μαμά. Ήταν πολύ καλό, αλλά τίποτα θεαματικό. Ήμασταν πίσω στο δωμάτιο περίπου 11 το βράδυ, όχι πολύ καιρό μετά ο καπετάνιος αγκυροβόλησε το Azamara Journey στο ήσυχο λιμάνι στα ανοικτά των ακτών του Αγίου Χριστοφόρου για τη νύχτα. Συνέχισα να εντυπωσιαστούν με την ικανότητά του να προγραμματίσετε τα λιμάνια και τον χρόνο μας για να αποφευχθούν οι τροχαίο θάλασσες.

Ξύπνησε νωρίς (ως συνήθως) στο λιμάνι της Σεντ Κιτς. Φόρεσε προπόνηση μου / με τα πόδια και τα ρούχα περπάτησε έξω στο κατάστρωμα για πάνω από μια ώρα, όπως ο καπετάνιος μεταφέρθηκε το Azamara Journey στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Το Celebrity Equinox ήταν επίσης στο λιμάνι, και τον καπετάνιο μας, ζήτησε από τις λιμενικές αρχές για να δέσει το προσήνεμα από εμάς. Τι μια μεγάλη ιδέα! Είχαμε μια τέλεια διακόπτη αέρα όλη την ημέρα.

Επειδή ένιωσα ένοχος για την μη άσκηση την ημέρα πριν, πήγα στο γυμναστήριο για ό, τι νόμιζα ότι ήταν η επιμήκυνση της κατηγορίας, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν ο «πυρήνας» μαθήματα γυμναστικής. Έκανα μόλις με την κατηγορία 30 λεπτών - πάρα πολλές σανίδες, ανελκυστήρες ποδιών, δυστοκίες, κλπ.

Μαμά και έφαγα πρωινό μέχρι αργά και να κρεμαστεί γύρω από το πλοίο για μια στιγμή, προτού προχωρήσει 12:30 περιοδεία μας. Ήταν πολύ διασκεδαστικό - να οδήγησε το Σεντ Κιτς τρένο για 2 ώρες που αγκάλιασε την ανατολική ακτή του νησιού, ξεκινώντας κοντά στο αεροδρόμιο (που μας bused εκεί) και τελειώνοντας στο άλλο άκρο του νησιού.

Το τρένο ήταν ένα διώροφο λεωφορείο, που χτίστηκε στο Seattle ειδικά για να χρησιμοποιηθεί στο παλιό στενό εύρους γραμμή που ξεκίνησε ως μία διαδρομή για τη μεταφορά ζαχαροκάλαμου από τους τομείς της Σεντ Κιτς προς το λιμάνι. Το ανώτερο κατάστρωμα του τρένου καλύφθηκε, αλλά ανοίγει και από τις δύο πλευρές, και το κάτω κατάστρωμα κλιματιζόμενα με τραπέζια / καρέκλες και ένα μικρό μπάνιο. Δεδομένου ότι ήταν μια όμορφη ημέρα (όχι πάρα πολύ καυτό, αλλά θυελλώδης), καθίσαμε πάνω στην όμορφη επένδυση καθισμάτων.

Είχαν έναν εξαιρετικό οδηγό που παρέχονται πληροφορίες για Σεντ Κιτς και πως κάποτε ήταν γεμάτο με φυτείες ζαχαροκάλαμου και εργοστάσια ζάχαρης. Όπως τα περισσότερα από τα νησιά της Καραϊβικής, ο τουρισμός είναι πλέον ο βασιλιάς (και πολύ πιο επικερδής). Η διαδρομή εμφανίζεται στον ωκεανό από τη μία πλευρά και τα χωράφια και τα βουνά από την άλλη. Είδαμε πιθήκους, γαϊδούρια, άγρια ​​γουρούνια, κατσίκες, αγελάδες, πρόβατα και κατά μήκος του τρόπου. Ένα μικρό αυτοκίνητο ήταν περίπου 50 μέτρα μπροστά από το τρένο, και αποφασίσαμε σκοπός της ήταν να κρατήσει τα ζώα από τις ράγες. Το τρένο πέρασε αρκετά υψηλές γέφυρες πάνω από gulleys, και είδαμε κάποιες όμορφες παραλίες μαύρη άμμο. Θα μας σερβίρονται όλα τα είδη των ποτών για δωρεάν (ρούμι γροθιά, κατεψυγμένα δροσερά κοκτέιλ, κοκ διατροφής, κλπ.), μαζί με κάποια εγγενή καραμέλα ζάχαρης Άγιος Χριστόφορος, ο οποίος ήταν πάρα πολύ γλυκό για μένα.

Αποβίβαση το τρένο, περιοδεία ο καθένας για τους πήρε στο γύρο 40 λεπτά πίσω στο ταξίδι Azamara . Τρία μικρά φορτηγά, με οκτώ σε κάθε φορτηγό (συμπεριλαμβανομένης της μητέρας και εγώ) είχε αγοράσει ένα επιπλέον εκδρομή στην πιο διάσημη περιοχή Άγιος Χριστόφορος », ο Brimstone Hill Fort. Η διαδρομή van ήταν πάρα πολύ συναρπαστικό. Είχαμε αργήσει (η αμαξοστοιχία ήταν στην ώρα της Καραϊβικής), και οι τρεις οδηγοί van οδήγησε όλους τους άνδρες σαν τρελοί. Η διαδρομή στην κορυφή του λόφου ταξίδευαν πέρα ​​δώθε και ήταν πολύ στενό.

Το φρούριο ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, και θα θέλαμε να μείνει περισσότερο. Ήμουν πολύ περήφανος για τη μαμά που περπατούσε μια πολύ απότομη ράμπα μέχρι το φρούριο, και οι απόψεις ήταν αξίζει την πεζοπορία. Οι οδηγοί μας έσπευσαν μαζί και παρόλο που έπρεπε να μείνει 45 λεπτά, νομίζω ότι υπήρχαν περίπου 20. Σύντομα βρεθήκαμε πίσω στα φορτηγά και zipping μέσω των μικρών πόλεων στην παραλία στην πλευρά της Καραϊβικής του νησιού στο δρόμο πίσω στο πλοίο. Ήμασταν περίπου 30 λεπτά καθυστέρηση, αλλά φυσικά κράτησε το πλοίο για μας. Για το πρώτο (και ελπίζουμε η τελευταία) φορά σε όλες τις κρουαζιέρες που έχω κάνει, ήμουν ο τελευταίος επιβάτης να επανεξετάσει το πλοίο πριν αποπλεύσει για Tortola.

Μαμά και είχα δείπνο στο Prime C Ψητοπωλείο στο πλοίο. Είχα μια σαλάτα με σάλτσα μπλε τυριού, βοδινό καρπάτσιο, και ένα φιλέτο. Η μαμά είχε μια σαλάτα τεύτλων, κέικ καβουριών, και παϊδάκια. Όλα ήταν υπέροχα. Η μαμά είχε το κέικ σοκολάτας για επιδόρπιο λάβα και είχα ζεστό τρύπες ντόνατ έλασης σε κανέλα και ζάχαρη. Ήταν φρέσκο ​​από το λίπος, και πολύ νόστιμη. Οι τρύπες ντόνατ συνοδεύονταν από τρεις σάλτσες - σοκολάτα, καραμέλα, βανίλια και. Επέλεξα να παραλείψω τη σάλτσα δεδομένου ότι είμαι πάντα σε δίαιτα, αλλά έλαβε το περίσσευμα ντόνατς πίσω στη σουίτα για να φάει το επόμενο πρωί.

Ήμασταν πίσω στο δωμάτιο και είναι έτοιμο για ύπνο μέχρι τις 10 μ.μ.. Ο καπετάνιος είχε ανακοινώσει ότι οι συνεχιζόμενες άνεμοι ήταν πολύ ισχυροί για να μας άγκυρα και προσφορά στο Virgin Gorda, γι 'αυτό πρόκειται να αγκυροβολήσει όλη την ημέρα στο Tortola. Το προσωπικό εκδρομή ακτή ήταν ανακατώνουν για να κάνετε νέες περιηγήσεις. Ξέρω ότι μισούν αλλαγές της τελευταίας στιγμής, ακόμη και αν είναι αναπόφευκτη.

Νωρίς το επόμενο πρωί φτάσαμε στο Tortola . Ήταν μια άλλη όμορφη ημέρα, αλλά ακόμα φυσάει σε ορισμένες περιοχές. Περπάτησα μια ώρα, και στη συνέχεια τη μαμά και έφαγα πρωινό πριν κατευθυνθείτε στην πόλη Road Town να στείλετε κάποιες καρτ-ποστάλ και να αγοράσει η μαμά ένα μαγνήτη ψυγείο. Είναι πάντα ωραίο να έχουμε μια αποστολή.

Ο περίπατος στην πόλη ήταν περίπου 20 λεπτά, έτσι ώστε η μαμά πήρε την άσκηση της. Ολοκληρώσαμε δύο αποστολές (γραμματόσημα και μαγνήτη) και επέστρεψε στην Azamara Journey στο χρόνο για μεσημεριανό γεύμα. Έχουμε πάρει τη συνήθεια να έχουν ένα ποτήρι κρασί με το γεύμα, το οποίο στη συνέχεια φαίνεται να οδηγεί σε ένα υπνάκο το απόγευμα. Τίποτα δεν είναι σαν χαλασμένο. Μπαλκόνι μας ήταν στη σκιά το απόγευμα, έτσι ώστε να απλώνεται με τα βιβλία μας για μερικές ώρες ή έτσι. Τι ζωή να βρίσκεται στη σκιά, με ένα μικρό αεράκι που φυσά και οι ήχοι της θάλασσας ολόγυρα.

Το πλοίο απέπλευσε για την Αγία Θωμάς περίπου 4:30, και είχαμε ένα υπέροχο πανί κάτω από το Κανάλι Drake, που φθάνουν τα θέρετρα Charlotte Amalie, St Thomas περίπου 7:30. Μέχρι τότε, η μαμά και εγώ και οι περισσότεροι από μας έχουν συνναύτες απολαμβάνοντας ένα νόστιμο μπουφέ έξω από την πισίνα. Οι σεφ έχουν στη σχάρα μπριζόλες και φρέσκα ψάρια όλων των ειδών σε πραγματικό σχάρες ξυλάνθρακα. Η σφυρίδα ήταν ιδιαίτερα νόστιμα, όπως και οι γύρο αρνί. (Ήταν ένα διεθνές μπουφέ.) Άλλα δημοφιλή πιάτα ήταν πίτα του βοσκού και η παέγια και άλλα πιάτα με θαλασσινά. Ζήτησαν από όλους να ντύσει στα λευκά ("λευκή νύχτα"), και ήταν πολύ διασκεδαστικό. Οι απόψεις βράδυ του Αγίου Θωμάς ήταν θεαματική.

Μετά το δείπνο, μαμά και πήγα πάνω από τις άνετες καρέκλες lounge, όπου θα μπορούσε να βάλει τα πόδια μας και να έχουν μια καλύτερη εικόνα των τραγουδιστών και όλα τα ζευγάρια χορεύουν στο ζωντανή ορχήστρα. Το βράδυ δεν θα μπορούσε να ήταν πιο τέλεια θερμοκρασία-σοφός, και θα μπορούσαμε να δούμε τα λαμπυρίζοντα φώτα του Charlotte Amalie απέναντι από το λιμάνι απ 'όπου είχαμε σταθερή.

Μείναμε στο εδώλιο του κατηγορουμένου για τη νύχτα και την επόμενη μέρα.